>

>

ZDROWIE REPRODUKCYJNE A USŁUGI PUBLICZNE I INFRASTRUKTURA. STANOWISKO NA 63. SESJĘ KOMISJI ONZ DS. STATUSU KOBIET

Artykuły

ZDROWIE REPRODUKCYJNE A USŁUGI PUBLICZNE I INFRASTRUKTURA. STANOWISKO NA 63. SESJĘ KOMISJI ONZ DS. STATUSU KOBIET

Opublikowano 19-03-2019

63. sesja Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet poświęcona była kwestiom, które stanowią sedno codziennego życia kobiet i dziewcząt – ambitnego porozumienia w kwestiach zabezpieczenia społecznego, dostępu do usług publicznych i zrównoważonej infrastruktury.

Federacja, jako NGO ze statusem ECOSOC, jak co roku zgłosiła wraz z organizacjami partnerskimi stanowisko do tegorocznego tematu przewodniego z perspektywy zdrowia i praw seksualnych i reprodukcyjnych. Środowiska feministyczne, w tym reprezentantka ASTRA Network, prowadziły różnorakie działania, by w dokumencie końcowym nie zabrakło zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych, jak też zobowiązań odpowiadających na potrzeby osób nieheteronormatywnych, z niepełnosprawnościami, migrantek i uchodźczyń, i wszystkich grup narażonych na dyskryminację. Szczegółową relację i postulaty pod adresem decydentów można znaleźć na Twitterze @ASTRANetwork i na stronie Komisji.

Stanowisko w jęz. angielskim:

Statement for the 63rd session of the Commission on the Status of Women

Federation for Women and Family Planning from Poland, Union Women’s Center from Georgia, “Women and Modern World” Social Charitable Center from Azerbaijan and Women’s Rights Center from Armenia are Economic and Social Council accredited organisations working in the field of women’s rights in Central and Eastern Europe and the Caucasus and operate on national, regional and international level.

We welcome the focus and the theme of the 63rd Commission of the Status of Women on gender equality and the social protection systems, access to public services and sustainable infrastructure. In particular, we would like to draw the Commission’s attention to fulfilling the sexual and reproductive health and rights of all women and girls, as a crucial component of their empowerment through inclusive social protection systems and ensuring access to reproductive and sexual health services in the public health sector.

Sexual and reproductive rights are critical healthcare issues but are also essential, as United Nations experts have made clear in the past, to enable women to access their economic, social and cultural rights in equality.

Women’s experiences in various communities are very diverse, as is the region of Central and Eastern Europe and Central Asia. Yet there are common threads among women’s issues—women continue to be most affected by cultural, social and patriarchal norms that have become institutionalized. Women and girls face inequities and inequalities – these are based on gender, however as an intersectional approach would show, aspects such as race, disability status, sexual orientation and gender identity and other social categories shape the experience of discrimination that is more often a norm than an occurrence. Women’s autonomy is being questioned and most often their access to public services is denied by means of numerous obstacles. The main barriers involve both controlling women’s sexuality and undermining women’s sexual and reproductive health and rights. If women and girls do not have the right and access to make decisions on their own body and their sexuality, they can be further pushed not only into poverty with unwanted pregnancies but also suffer poor health outcomes. A fundamental aspect of this is a disastrous impact on their health, well-being, education, social status, as well as opportunities for personal and vocational development.

At some point in life women can be exposed to risks that can drastically alter their social and economic standards of living – a strong and inclusive social protection system can ensure that women and girls get the support they really need and the services they are entitled to. Accessing safe abortions is a matter of human rights, social justice, bodily autonomy and a basic health concern. In countries where abortion is illegal, criminalized, or not effectively accessible, women resort to clandestine procedures which can lead to complications and detrimental health consequences. Regardless of noted progress in abortion-related legislation across the world, significant barriers in accessing abortion remain, let alone the widespread stigma and discrimination. Recent developments in Central and Eastern Europe have put reproductive rights of women and girls under severe pressure and once again is has become clear that these rights must often be fought for, upheld and secured. Despite the historical aspects and the context of Central and Eastern Europe, in numerous countries of the region, women’s bodies have become a symbol of national heritage and an issue of national dispute in the context of religious and medical ethics, not that of human rights and bodily autonomy.

Abortions take place every day in spite of existing barriers. The lack of abortion providers and common misuses of conscientious objection by individual doctors but also entire hospitals and even pharmacies mean no access to abortion services in entire cities and/or regions. This practice forces women to travel sometimes very far distances to obtain the service, which can be additionally hampered by mandatory waiting periods, financial barriers and biased counselling.

There are no laws or punishments that will prevent women from terminating their pregnancies, what contemporary Poland and Ceausescu’s Romania are a perfect example of. Moreover, abortion being legal on paper is not enough – it must be truly accessible, especially to those most vulnerable –people with disabilities, migrants, refugees, young women. Moreover, all women, including women with disabilities, must be protected against forced contraception or sterilization against their will or without their informed consent. Full access to sexual and reproductive health services, considering the special needs of diverse groups, must become part of both social protection systems and the public health agenda. It must also be supported by a strong and sustainable infrastructure.

We call on the United Nations and its Members States to truly commit to women’s rights and respect, protect and fulfil the right to access safe and legal abortion services and post-abortion care.

Opublikowano w:

Podobne artykuły

Rozprawiamy się z pogłoskami o zakazie przyjmowania nastolatek w poradniach ginekologicznych. NFZ odpowiada na naszą interwencję.

OPIEKA GINEKOLOGICZNA DLA DZIEWCZĄT – INTERWENCJA W NFZ

Opublikowano 01-06-2020

W reakcji na zgłoszenia o odmowach przyjmowania dziewcząt w poradniach...

O PRAWACH REPRODUKCYJNYCH NA 36. SESJI RADY PRAW CZŁOWIEKA ONZ

Opublikowano 29-09-2017

Państwa członkowskie ONZ i organizacje pozarządowe uczestniczyły w 36. sesji...

PARLAMENT EUROPEJSKI PRZYJĄŁ REZOLUCJĘ WS. ZDROWIA I PRAW SEKSUALNYCH I REPRODUKCYJNYCH

Opublikowano 24-06-2021

24 czerwca 2021 r. Parlament Europejski na sesji plenarnej przegłosował...

FEDERA APELUJE DO LEKARZY I LEKAREK PSYCHIATRII Z OKAZJI ŚWIATOWEGO DNIA BEZPIECZNEJ ABORCJI

Opublikowano 28-09-2022

Prawo aborcyjne obowiązujące w Polsce jest jednym z najbardziej restrykcyjnych...

Za przerwanie własnej ciąży nie grozi odpowiedzialność karna

Art. 4a ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny przewiduje dwie sytuacje, w których przerwanie ciąży może zostać legalnie wykonane przez lekarza w ramach systemu ochrony zdrowia:

  1. gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby w ciąży;
  2. gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego.


Ponadto, osoba w niechcianej ciąży może przerwać ją za pomocą tabletek lub w zagranicznej klinice, niezależnie od przyczyny.

W żadnym z tych przypadków osoba w ciąży nie podlega odpowiedzialności karnej za własną aborcję.

Zdarza się natomiast, że osoby po aborcji tabletkami dostają wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka. To często stresująca sytuacja, ale warto pamiętać, że nie oznacza ryzyka zarzutów czy więzienia. Postępowania toczą się np. przeciwko polskim sprzedawcom tabletek. W przypadku takiego wezwania, warto zapoznać się z artykułem: https://federa.org.pl/karalnosc-aborcji/.

Co zatem oznacza „kryminalizacja aborcji”?

Kryminalizacja aborcji w Polsce oznacza sankcje karne (na mocy art. 152 Kodeksu karnego) za wykonanie aborcji lub udzielenie pomocy w jej przeprowadzeniu poza przesłankami wskazanymi w przepisach. W szczególności, zgodnie z art. 152 § 2 kodeksu karnego, kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub ją do tego nakłania, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Ryzyko odpowiedzialności karnej pojawia się w przypadku np.:

  • przekazania pieniędzy na zakup tabletek do aborcji,
  • zakupu/zamówienia tabletek do aborcji dla innej osoby,
  • przekazania/podania tabletek do aborcji innej osobie.


Osoby dzwoniące do FEDERY często – nie bez powodu – obawiają się, czy ich osoby bliskie są bezpieczne i czy nie grozi im postępowanie karne. Ze względu na obowiązujące przepisy najbezpieczniej jest, gdy wszystkie formalności dotyczące zamawiania leków (wypełnienie formularza, wymiana e-maili czy dokonanie płatności) wykonuje samodzielnie osoba w  ciąży, bez pośredników. W  przypadku współdzielenia konta bankowego z inną osobą (np. osobą partnerską), warto w tytule przelewu podkreślić, kto dokonuje płatności.

Warto pamiętać też, że odpowiedzialność karna nie grozi w przypadku:

  • udzielenia informacji o tym, jak przerwać ciążę, jak przygotować się do aborcji, jak przebiega aborcja, skąd wziąć tabletki aborcyjne,
  • odesłania do organizacji pomocowych,
  • wsparcia psychicznego i towarzyszenia podczas aborcji,
  • przeprowadzenia badania lekarskiego i udzielenia usług medycznych po aborcji. Informacja o aborcji nie stanowi dla personelu medycznego podstawy do zawiadomienia policji czy prokuratury. Niemniej, nie musisz mówić lekarzowi/-rce, że przerwałaś ciążę, nie musisz się też z niczego tłumaczyć. Jeśli chcesz, możesz powiedzieć, że poroniłaś.

Dlaczego konieczna jest dekryminalizacja aborcji?

Kryminalizacja prowadzi do stygmatyzacji, wywołuje lęk i ogranicza dostęp do aborcji. Jest formą przemocy ze względu na płeć. FEDERA od lat apeluje o dekryminalizację jako niezbędny krok do zwiększenia bezpieczeństwa kobiet w Polsce.

Kryminalizacja aborcji uderza szczególnie w osoby, które potrzebują wsparcia – także finansowego – w dostępie do tabletek lub zabiegu. Jeśli nie mają możliwości kontaktu z organizacjami pomocowymi, nie chcąc narażać na ryzyko bliskich, nierzadko ryzykują zdrowiem i życiem.

W systemie ochrony zdrowia kryminalizacja aborcji powoduje tzw. „efekt mrożący”. Prowadzi do odmawiania przez personel medyczny wykonywania legalnych zabiegów przerywania ciąży albo do podejmowania działań zmierzających do ich niewykonania, np. poprzez sztuczne przedłużanie procedur diagnostycznych lub administracyjnych. Jeśli szpital lub personel medyczny odmówi aborcji w Twojej sprawie, zażądaj odnotowania jej wraz z uzasadnieniem na piśmie i skontaktuj się z FEDERĄ.

FEDERA – zawsze po Twojej stronie

Wszystkie niezbędne informacje na temat aborcji i opcji dostępnych w zależności od indywidualnej sytuacji znajdują się tutaj: https://federa.org.pl/aborcja-poradnik/.

Skontaktuj się z nami: